Türkiye 2.’liği 2 saza bedel


Pin It

Türkiye Kick Boks Şampiyonası’nda 2.olan İzmirli Emrah Elmastaş, aynı zamanda saz imalatçısı. Amatör sporlarda yaşanan maddi sıkıntılara değinen Emrah, “Türkiye 2.’si olduğum için kazandığım 350 TL, sattığım 2 sazın parası bile etmiyor” dedi

Levent ARIÖZ

Amatör sporlarda yaşanan maddi sıkıntılardan dolayı sporcular, hayatlarını sürdürmek için para kazanacakları ikinci bir işe el atıyor. Bunlara bir örnek de İzmir’den geldi. Niğde’de düzenlenen 2017 Türkiye Kick Boks Şampiyonası’nda 86 kiloda Türkiye ikincisi olan Fight Acedemy Spor kulubü dövüşçüsü Emrah Elmastaş, aynı zamanda saz imalatçısı. Karabağlar’da yer alan dükkanında yaptığı bağlamaları, yurt içinde ve yurt dışında bir çok müşteriye ulaştıran 1987 doğumlu sporcu, hayatını tozlu dükkanından çıkardığı sazlardan kazanıyor. “Türkiye 2.’si olmamın ödülü olarak aldığım 350 TL, sattığım 2 saza bedel” diyen 1987 doğumlu sporcu, “Şampiyonanın düzenlendiği Niğde’de 1 hafta kaldım. Ödül olarak elde ettiğim para, otel masraflarıma bile yetmedi. İmal ettiğim bağlamaların tanesi 150 ile 200 TL arası değişiyor. Türkiye ikinciliğimin karşılığı, sattığım 2 saz bile etmiyor. Şu zamana kadar hiç bir sponsordan ya da belediyeden destek almadan, mesleğim sayesinde spora devam ettim. Sporun manevi kazancı güzel ama maddi açıdan zor” dedi.

Haftada 15 bağlama yapıyor
Yaklaşık 20 yıldır enstrüman imal eden Emrah Elmastaş, 2012’den beri kendi dükkanında odun parçasına can veriyor. Karabağlar’da bulunan Nuh Saz Evi isimli imalathanesinde, haftada 10-15 arası bağlama yapan Emrah Elmastaş, “Sazı ortaya çıkarmak için önce kereste temin ediyorum. Yonttuktan sonra, tellerini takıp, cilalayıp enstrümana çeviriyorum. İnternetten ve telefon yoluyla bir çok sipariş alıyorum. Bu iş tamamen duyguyla yapılan bir meslek. Kick boks ise bilek gücüne dayalı” ifadelerini kullandı.

Spora 6 yıl ara verdi
14 kardeşli bir ailenin ferdi olan başarılı sporcu, annesinin vefatı sonrası spora uzun bir dönem ara vermek zorunda kaldı. Emrah, “2006’dan 2010’a kadar Türkiye 3.’lüğü başta olmak üzere 30’a yakın madalya aldım. Ancak annemin vefatıyla üstümdeki sorumluluk arttı. Para kazanmak ön plana çıktığından, spora 6 yıl ara verdim. Ama hep içimde bir ukde vardı. Yarım bıraktığım işi tamamlamam gerekiyor diyordum. Anneme Türkiye 3.’lüğünden daha iyi bir derece yapacağımın sözünü vermiştim. 2016’da yeniden spora başladım. İyi çalışarak 2017’de Niğde’de düzenlenen Türkiye Şampiyonası’nda 86 kiloda ikinci oldum” dedi.

Anneme sözümü tutacağım
“İzmir’e geldiğimde ilk iş olarak gümüş madalyamı annemin mezarına götürdüm” diyen 1987 doğumlu dövüşçü, “Anneme şimdiki hedefim milli takıma gitmek dedim. Bu sezon seçmelere çağırıldım fakat işimin yoğunluğundan dolayı katılamadım. Gelecek sezon şartlar ne olursa olsun ay yıldızlıların kadrosuna katılacağım ve Avrupa’dan bir dereceyle dönüp anneme verdiğim diğer sözü tutacağım” dedi.

Yorum Yap

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*