Yazar Arşivi: Oğuz Tümbaş

“Şiir doğruyu söyler”

“Günümüzde insanlık sömürgeci kapitalizmin elinde usunu yitirmiş görünüyor” diye başlıyor şair Egemen Berköz Dünya Şiir Günü bildirisine. “Üstünde yaşadığımız gezegenin tüm varlıkları, varsıllıkları yağmalanıyor. Doğanın dengesi bozuluyor doymayan mideleri doyurmak için. İnsanlar açlıktan ölüyor yoksul ülkelerde, halklar aldatılıyor, birbirine düşürülüyor” diye sürdürüyor sözünü. Sözü biter mi şairin? Sesi, soluğu uzun. Yüreği mangal. Gönlü varsıl. Barışçıl, sevgi dolu, sevdalı… Kargaşanın, karabasanın, ... Devamını Oku »

Kitaplar arasında şiiri yaşamak

Sabah ilk işim kitaplı odamın kapısını açıp kitaplarıma günaydın demek olur. Öncelikle de dostlarımın şiir kitaplarından birkaç dize okuyarak güne başlamak, bir tat verir bana. Raflarıma yeni kitaplar ekliyorum. Kitap dostum, yoldaşım oluyor. Onların hepsinden söz etmek istiyorum. Okur dostlarımla da paylaşayım diyorum. Yetişebildiğimce kimi yazın dergilerine gönderiyorum yazdıklarımı, kimilerini köşemde değerlendirmeye çalışıyorum. Her kitap bir emek işi elbet. Hevesle ... Devamını Oku »

Ayhan Çıkın, “Bir Başka Yürek”le…

Arka arkaya gelen dost yitikleri! Yeni yıla, yakın dostlarımın eksikleriyle başladım! Şair dostum Abdullah Neyzar Karahan’la sarsıldım önce! Onun yokluğuna alışamadan, bu kez Neyzar’la da ortak dostumuz olan şair, yazar Aydın Karasüleymanoğlu’nun ölüm haberi ulaştı 30 Ocak’ta! Yine eksildim! Araya giren sevdiğim, saygı duyduğum, tanıştığım insanların ölüm haberlerini saymıyorum. Hangisine yanayım, alışayım derken, bilim adamı, şair dostum Ayhan Çıkın’ın ölüm ... Devamını Oku »

Ey sanatçı, sen neymişsin meğer!

Taşı, çamuru biçimleyen, tinsellikle dokuyan, yontuya çeviren emek eli öpülesidir. Kalemi, fırçası, boyası, rengi, tuvaliyle görselliği yaşama yansıtan ressamın tablosunu izlerken, yorumlar çoğaltırım içimde, gönenirim. Kemanın, piyanonun, sazın, gitarın, kanunun, tamburun tellerine dokunan parmaklara özenle, sevgiyle dokunasım gelir. Ney, mızıka, trompet, klarnet, saksafon, fagot, tuba… Soluğun, üflemenin büyülü sesleri çağrışımlar yaratır gönlümde. Perdenin beyazlığından sinemayı yücelten, tiyatroda sahnenin tozunu attıran ... Devamını Oku »

Eleştirmen Yaşar Bilen Günü

Eleştirilmeyi, özeleştiri yapmayı pek sevmeyiz. Övgü daha çok işimize gelir. Edebiyat, sanat, kitap söz konusu olduğunda da eleştirmenlere yakın durmayız. Eleştiri, temeli düşünce olan bir yazı türüdür; sanatçıyı, yazarı, şairi yönlendiren, daha iyi anlaşılmasını sağlayan özellikler taşır. Yazara, şaire, sanatçıya katkı sağlar. Yol gösterici olur. Edebiyatımızda eleştirmen neden yetişmiyor sorusu da sıklıkla gündeme gelir. Bilgiyi, emeği, zamanı, nesnel davranmayı gerektiren ... Devamını Oku »

Şiirin diliyle…

Şair sözcüklere yeni anlamlar katan, onları dilin genel kuralları içindeki cümle yapılarından çıkararak, farklı söz dizimleri oluşturandır. Ondan şairin sözcüklerle yarattığı şiir dili özgedir, özgündür, seçkindir. Şair sezgi ustasıdır. Onun için şairin dili aydınlıktır, geleceğe dönüktür, onurludur, solukludur. İçinde insan vardır şiirin. Sait Faik’in şiir için söylediklerini de bu bağlamda değerli bulurum: “Şiir olmayan yerde insan sevgisi de olmaz. İnsanı ... Devamını Oku »

İzmir’in sesli dergisi “Dumansızlar”

An bu andır, yaşanan bu anın içindedir desek, geçmişin işi bitmiştir, gelecek ise bilinmeyendir diye söylensek de insanoğlu anıları anlatma, paylaşma gereği duymaz mı hiç? Sildim attım diyenlere bir şey diyemem elbet. Ne ki ben anılardan kopamıyorum dostlar. Yıllar geçince, yaşlar katlanınca, o genç günlerden bir şeyler bulup çıkarıyorum, anıyorum, anlatıyorum. Şimdi 2002 yılı başlarına gitsem, Mavisel Yener, Fergun Özelli, ... Devamını Oku »

“Ölmeden iyi insanlar”da güldüşün anılar

Mizah, anekdot… Onları uzak tutalım söz öbeğimizden. Gülmece diyelim mizaha, anekdot için anı-öykü, öykücük ya da güldüşün anılar… Güldüşün sözcüğü ne güzel. Gülmeye ve düşünmeye yakışan sıcacık bir sözcük. Bir olayın bütünlük gösteren küçük parçası, öykümsü niteliği, kısa anlatısı olduğuna göre, dilimize de yakışır. İnsanın yüzünde, gözlerinde, dudaklarında gülümseme yaratacak sözler etmek beceri ister. Hem gülümsetmek, hem düşündürmek, özenli dille ... Devamını Oku »

Özdemir Nutku’ya vefa…

MAVİ Dergisi ve Mavi hareketi Attila İlhan’la anılır. Elli kuşağının göründüğü Kaynak, Şairler Yaprağı, Pazar Postası gibi dergiler arasında ses getiren dergilerden biridir Mavi. Yazın dergisi olmanın yanında, şiir hareketi, şiir kalkışması olarak da yazın tarihimizde bir döneme adını yazdırır. Kimine göre hırçın, kimine göre sert, kimine göre olumlu bir açılım getiren Mavi, Özdemir Nutku’nun saptamasıyla Türkiye’nin toplumsal ve siyasal ... Devamını Oku »

İzmir’in edebiyat dergileri

İzmir’de ilk derginin 1 Mart 1884’te çıkan NEVRUZ olduğu bilinir. İzmir’de yaşayan Halit Ziya Uşaklıgil, ilk kez bu dergide görünür, “Kırk Yıl” adlı anı kitabında Nevruz’dan söz eder. Daha sonra birçok dergi yayın yaşamına katılır. Bu köşenin sınırlarında dergilerin tarihçesine girmeyeceğim; ancak 1952’de Tarık Dursun K., Cengiz Tuncer ve Nedret Gürcan’ın ortaklaşa kurdukları Kervan’ı, Aralık 1962’den Ekim 1964’e değin M.Gündüz ... Devamını Oku »